Το νησί της Ρόδου είναι το τρίτο σε μέγεθος μεγαλύτερο Ελληνικό νησί και το μεγαλύτερο καθώς και πρωτεύουσα της Δωδεκανήσου. Με 98,000 κατοίκους, δεν είναι ένα απλό παραθεριστικό κέντρο αλλά αποτελεί ένα κοσμοπολίτικο νησί διεθνούς φήμης με αμέτρητες φυσικές ομορφιές. Η Ρόδος κάθε χρόνο δέχεται 1,250,000 επισκέπτες. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικό Αιγαίο σε απόσταση 13 χλμ από τα Μικρασιατικά παράλια. Το νησί είναι κυρίως ορεινό με έντονη βλάστηση και πεδιάδες.
Το νησί της Ρόδου έχει μία πολύ πλούσια αρχιτεκτονική παράδοση που αποτελείται από ένα αμάγαλμα Μεσαιωνικών, Ενετικών, Βυζαντινών, Τούρκικων και ντόπιας αρχιτεκτονικής. Η μοναδική πρωτεύουσα της Ρόδου, η πόλη της Ρόδου, βρίσκετε εντός και εκτός των τειχών ενός καλοδιατηρημένου κάστρου που χτίστηκε από τους Ιωαννίτες Ιππότες και που αποτελεί ένα από τα τελειότερα δείγματα μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής - είναι η μεγαλύτερη μεσαιωνική πόλη της Ευρώπης που κατοικείτα.
Η ομορφιά της πρωτεύουσας, τα πολλά και ενδιαφέροντα αξιοθέατα, οι Βυζαντινές εκκλησίες καθώς και όλες οι φυσικές ομορφιές του νησιού, κάνουν τη Ρόδο έναν πολύ δημοφιλή προορισμό.
Το νησί αποτελείτε από τους παρακάτω Δήμους: Δήμος Ροδίων (πρωτεύουσα), Δήμος Ιαλυσού, Πεταλούδες, Κάμιρος, Καλλιθέα, Αττάβυρος, Αφάντου, Αρχάγγελος, Νότια Ρόδος και Λίνδος. Η δυτική πλευρά του νησιού είναι πιο εύφορη και δασώδης από την ανατολική αλλά έχει και βραχώδεις παραλίες. Το εσωτερικό του νησιού είναι δασώδες με πλούσια βλάστηση. Στη Ρόδο μπορεί κανείς να βρει από γραφικά χωριά και μέρη χαλάρωσης μέχρι έντονη νυχτερινή ζωή.
Με πλούσια και ιστορική παράδοση, η Ρόδος κατοικήθηκε την Προϊστορική Εποχή, κυρίως τη Μυκηναϊκή. Λόγω της στρατηγικής του γεωγραφικής θέσης η Ρόδος είχε έντονο παρελθόν βαθιά συνδεδεμένο με τη θάλασσα. Το νησί σιγά σιγά ανέπτυξε την επιρροή του και αποτέλεσε τον κύριο εμπορικό κρίκο της Μεσογείου. Το 408 π.Χ. οι 3 σημαντικές Δωρικές πόλεις Ιαλυσός, Λίνδος και Κάμειρος ενώθηκαν για να δημιουργήσουν την πόλη της Ρόδου στα βορειοανατολικά του νησιού. Αυτό σηματοδότησε μία νέα εποχή για την ιστορία της Ρόδου. Τότε στήθηκε στο νησί ο περίφημος Κολοσσός, ένα από τα 7 θαύματα του Κόσμου. Μεγάλη πολιτική και πολεμική δύναμη, η Ρόδος κυριάρχησε σε όλη τη διάρκεια του 3ου αι. π.Χ. πιστή πάντα στα εμπορικά της συμφέροντα. Έτσι, τάχθηκε στο πλευρό της Ρώμης και γνώρισε στις αρχές του 2ου αι. π.Χ. μεγάλη οικονομική ακμή.
Η Ρόδος είχε δικός της νόμισμα και εισήγαγε τους πρώτους ναυτικούς κώδικες καθώς επίσης προχώρησε πολύ στον τομέα
των τεχνών και των αθλημάτων. Η Σχολή Ρητορικής της Ρόδου έγινε γνωστή και προσέλκυσε πολλούς Έλληνες και Ρωμαίους. Η περίοδος της παρακμής για το νησί άρχισε μετά τον καταστροφικό σεισμό του 155. Στα κατοπινά χρόνια ακολούθησε την τύχη των άλλων νησιών και παρά τις επιδρομές δεν έχασε τη στρατηγική και την οικονομική σημασία του. Από τον 7ο αι. η Ρόδος υπέφερε διαδοχικά από τους Πέρσες, τους Άραβες και τους Σαρακηνούς, ενώ τον 9ο αι. χτυπήθηκε από τους Σελτζούκους. Ο ρόλος του νησιού παρέμεινε σημαντικός στην Ανατολική Μεσόγειο, κυρίως τον 110 και το 12ο ει. όταν ανέπτυξε εμπορικές σχέσεις με τους Ενετούς και τη Δύση. Το 1309 εγκαταστάθηκαν στο νησί οι Ιωαννίτες Ιππότες και δημιούργησαν ένα οχυρωματικό έργο μοναδικό στην Ευρώπη.
Το 1522 η Ρόδος κατακτήθηκε από τους Τούρκους ενώ το 1912 πέρασε στην κυριαρχία των Ιταλών που άφησαν έντονα τα ίχνη τους με τα κτίρια νεοαποικιακού ρυθμού που οικοδόμησαν. Με την Ελλάδα η Ρόδος ενώθηκε όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα οριστικά το 1948.